2026.2.16 – 2026.12.18

신명기 7-11장

너는 여호와 네 하나님의 성민이라 네 하나님 여호와께서 지상 만민 중에서 너를 자기 기업의 백성으로 택하셨나니
여호와께서 너희를 기뻐하시고 너희를 택하심은 너희가 다른 민족보다 수효가 많기 때문이 아니니라 너희는 오히려 모든 민족 중에 가장 적으니라

For you are a people holy to the LORD your God. The LORD your God has chosen you out of all the peoples on the face of the earth to be his people, his treasured possession.
The LORD did not set his affection on you and choose you because you were more numerous than other peoples, for you were the fewest of all peoples.

Want jullie zijn het volk van de Heer God. De Heer heeft jullie uit alle andere volken uitgekozen om zijn eigen volk te zijn. De Heer heeft jullie niet uitgekozen omdat jullie groter zijn dan andere volken. Want jullie zijn eigenlijk maar een heel klein volkje.

7:6-7

너를 낮추시며 너를 주리게 하시며 또 너도 알지 못하며 네 조상들도 알지 못하던 만나를 네게 먹이신 것은 사람이 떡으로만 사는 것이 아니요 여호와의 입에서 나오는 모든 말씀으로 사는 줄을 네가 알게 하려 하심이니라
이 사십 년 동안에 네 의복이 해어지지 아니하였고 네 발이 부르트지 아니하였느니라
너는 사람이 그 아들을 징계함 같이 네 하나님 여호와께서 너를 징계하시는 줄 마음에 생각하고

He humbled you, causing you to hunger and then feeding you with manna, which neither you nor your fathers had known, to teach you that man does not live on bread alone but on every word that comes from the mouth of the LORD.
Your clothes did not wear out and your feet did not swell during these forty years.
Know then in your heart that as a man disciplines his son, so the LORD your God disciplines you.

Hij wilde dat jullie ontzag voor Hem zouden leren hebben. Daarom liet Hij jullie honger lijden. Toen gaf Hij jullie manna, iets wat jullie en jullie voorouders nog nooit hadden gezien. Want Hij wilde dat jullie zouden begrijpen dat een mens niet alleen van brood leeft. Een mens leeft óók van elk woord dat God spreekt. In de 40 jaar dat jullie in de woestijn hebben gezworven, zijn jullie kleren niet versleten en jullie voeten niet kapot gegaan. Geef dus met je hele hart toe dat de Heer God jullie opvoedt, zoals een man zijn kind opvoedt.

8:3-5

너는 광야에서 네 하나님 여호와를 격노하게 하던 일을 잊지 말고 기억하라 네가 애굽 땅에서 나오던 날부터 이 곳에 이르기까지 늘 여호와를 거역하였으되

Remember this and never forget how you provoked the LORD your God to anger in the desert. From the day you left Egypt until you arrived here, you have been rebellious against the LORD.

Vergeet niet dat jullie in de woestijn je Heer God vreselijk boos hebben gemaakt. Vanaf de dag dat jullie uit Egypte vertrokken tot aan de dag dat jullie hier aankwamen zijn jullie Hem ongehoorzaam geweest.

9:7

이스라엘아 네 하나님 여호와께서 네게 요구하시는 것이 무엇이냐 곧 네 하나님 여호와를 경외하여 그의 모든 도를 행하고 그를 사랑하며 마음을 다하고 뜻을 다하여 네 하나님 여호와를 섬기고… 그러므로 너희는 마음에 할례를 행하고 다시는 목을 곧게 하지 말라

And now, O Israel, what does the LORD your God ask of you but to fear the LORD your God, to walk in all his ways, to love him, to serve the LORD your God with all your heart and with all your soul,… Circumcise your hearts, therefore, and do not be stiff-necked any longer.

Israël, luister. Jullie Heer God vraagt één ding van jullie: dat jullie diep ontzag voor Hem hebben. Hij wil dat jullie doen wat Hij zegt en van Hem houden. Dien de Heer God met je hele hart en met je hele ziel…. Geef daarom je hart aan de Heer en wees Hem niet meer ongehoorzaam.

10:12,16

이러므로 너희는 나의 이 말을 너희의 마음과 뜻에 두고 또 그것을 너희의 손목에 매어 기호를 삼고 너희 미간에 붙여 표를 삼으며
또 그것을 너희의 자녀에게 가르치며 집에 앉아 있을 때에든지, 길을 갈 때에든지, 누워 있을 때에든지, 일어날 때에든지 이 말씀을 강론하고
또 네 집 문설주와 바깥 문에 기록하라

Fix these words of mine in your hearts and minds; tie them as symbols on your hands and bind them on your foreheads.
Teach them to your children, talking about them when you sit at home and when you walk along the road, when you lie down and when you get up.
Write them on the doorframes of your houses and on your gates,

Bewaar daarom deze woorden in je hart en in je ziel. Ze moeten in je hart gebrand staan. Ze moeten zijn als een teken op je hand of op je voorhoofd. Iets wat jullie nooit zullen vergeten. 19 Leer ze aan jullie kinderen en praat er met hen over als jullie thuis zijn en als jullie onderweg zijn, als jullie naar bed gaan en als jullie opstaan. 20 Schrijf ze op de deurposten van jullie huizen en op de poorten van jullie steden.

11:18-20

우리 자신을 알게 하소서. 가장 작은 자들임을 알게 하소서. 그렇기에 억지로 겸손해 지고 낮아져야 하는 것이 아니라 우리 자체가 겸손이고 낮음이어야 함을 알게 하소서. 하나님께서 불쌍히 여기시고 돌보실 때에 우리가 대단한 줄 알았습니다. 스스로 목이 곧아지고 높아졌습니다. 하나님의 부르심을 오해하고 오용하였습니다. 주여, 우리가 사는 것은 하나님의 부르심으로 사는 것입니다. 이것을 뼈져리게 살고 전수하게 하소서.

시편 100편

여호와가 우리 하나님이신 줄 너희는 알지어다 그는 우리를 지으신 이요 우리는 그의 것이니 그의 백성이요 그의 기르시는 양이로다
감사함으로 그의 문에 들어가며 찬송함으로 그의 궁정에 들어가서 그에게 감사하며 그의 이름을 송축할지어다

Know that the LORD is God. It is he who made us, and we are his ; we are his people, the sheep of his pasture.
Enter his gates with thanksgiving and his courts with praise; give thanks to him and praise his name.

Geef toe dat de Heer God is.
Hij heeft ons gemaakt en wij zijn van Hem.
We zijn zijn volk, zijn schapen, en Hij is onze Herder.
Ga met een danklied zijn poorten binnen.
Kom met een danklied naar het plein van zijn heiligdom.
Prijs de Heer! Dank Hem!

100:3-4

작은 우리를 부르셔서 의미가 있게 하시고 소생할 수 있도록 예수님으로 먹이고 입히셨습니다. 우리를 곧은 목과 굳은 마음에서 해방시키시고 하나님의 사랑의 아들의 나라로 옮기셨습니다. 우리를 지으신 하나님께서 우리에게로 오셔서 자신을 알리시고 우리와 관계하시고 목자가 되시고 길과 문이 되어주십니다. 그 문으로 들어가서 주의 큰 세상을 보게 하소서. 그 예비하신 빛과 진리와 생명을 오늘 누릴 수 있게 하소서.